.

Ik wens u veel “eigenlijkheid”

De kunstenaar Job Koelewijn schreef: “eigenlijk ben ik er meer in geïnteresseerd om mijn eigenlijkheid te ontdekken”. Mooi woord, “eigenlijkheid”, een samenvoeging van eigenheid en eigenlijk. Wat mij betreft het woord voor 2016. Op de één of andere manier voerde ik afgelopen jaar veel gesprekken met jonge moeders. Soms in leergroepen, soms in het kader van coaching. Veel van hun vragen gingen hierover. Waar is mijn eigenheid gebleven nu ik word geleefd door mijn kinderen, werk, partner, vrienden enzovoort. Ik ben helemaal kwijt wat ik eigenlijk zelf wil. Eigenheid lijkt sowieso een beetje zoek de laatste tijd. Het wil zeggen dat iemand zijn eigen weg gaat, doet wat hij of zij wil doen, volgen van innerlijk verlangen. Dus niet handelt uit plichtsgevoel, schuldgevoel, compensatiedrang of nog erger vanuit angst voor wat (of wie) dan ook. Deze gevoelens zijn overigens prima raadgevers hoor, maar gevaarlijke leiders.

Dan dus dat woord “eigenlijk”. Heerlijk, ik hou van twijfel. Dicht bij jezelf blijven, doen wat bij je past, zowaar nu en dan een geluksgevoel of voldoening ervaren en dan toch denken “eigenlijk”…… Zo’n gevoel dat de meesten van u wel zullen herkennen tijdens de feestdagen. Je hebt vrije dagen, drinkt uitgebreid koffie met krant. Kletst bij met partner, speelt met de kinderen, buurt bij de buren en klust de nodige klusjes in huis. Als het rond 1600 uur dan begint te schemeren denk je “eigenlijk” had ik nog even willen ……. Lezen, sporten etcetera.

Eigenlijkheid dus. Een mooie creatieve spanning tussen karakteristieke kenmerken van een persoon en het bewustzijn dat je iets doet, maar eigenlijk ook iets anders had kunnen doen. Natuurlijk, dit soort creatieve tegenstellingen kunnen ook stress opleveren. Bijvoorbeeld zoals een personeelslid van een groot bedrijf tijdens een reorganisatie-sessie sprak: “we doen mee om dat we niet anders kunnen, maar eigenlijk zijn we het er niet mee eens”. Behalve een uiting van collectief bewustzijn (we), ook wereld van andere mogelijkheden die (om welke moverende redenen dan ook) geen erkenning vond. Zonder erkenning van eigenheid kan frustratie diepe groeven veroorzaken in gedrag. Immers, wie ben je dan nog in de ogen van anderen? In eenzelfde situatie bij een andere organisatie besloot een manager dat zijn eigenheid om deze reden geen recht werd gedaan. Zij hoorde dat haar diensten niet langer gewenst waren. Kijk zei ze, ik weet wat ik waard ben, ik snap dat ze me eigenlijk nodig hebben, dat ze me vreselijk gaan missen, maar eigenlijk is het precies het duwtje in de rug dat ik nodig heb om mijn eigen bedrijf te starten. Die eigenlijkheid, die moet je eigenlijk niet kwijt willen.

Ik wens u veel eigenlijkheid in 2016.

TOP